Sunday, October 01, 2006

Νωρίς


Τον τελευταίο καιρό έχω μετατοπίσει το πρόγραμμά μου προς το πιο ημερήσιο. Κοιμάμαι πιο νωρίς, ξυπνώ πιο πρωί. Η βασικότερη αρνητική συνέπεια είναι ότι δε μου έρχεται έμπνευση να γράψω. Άλλωστε, πάντα νύχτα άρχιζα να γράφω τα κείμενα.

Ελπίζω να πρόκειται για μεταβατικό στάδιο.


ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το εξώφυλλο του New Day Rising των Husker Du, 1985.

14 comments:

Debby said...

Δεν είσαι ο μόνος... Είναι γενικό φαινόμενο... Εχω διαβάσει ήδη σε άλλα 3 blog τις τελευταίες 2-3 μέρες για αυτή την έλλειψη έμπνευσης.
Υπομονή!

Thrass said...

Έχουμε υπομονή, έχουμε. Thanks!

natasa said...

Καλημέρα!

Κάθε μέρα ρίχνω μία ματιά στο blog μήπως υπάρχει κάτι καινούργιο... Μήπως μετά το χωρισμό χάσατε τη μούσα σας;

Thrass said...

Βαλτή είσαι; :))
Ναι, παίζει κι αυτό.

natasa said...

Συγνώμη...

P.S. Να σκεφτείς ότι δεν ήθελα να αφήσω post στο προηγούμενο θέμα γιατί το θεώρησα πολύ προσωπικό

Thrass said...

Νατάσα, δεν πειράζει, αστειευόμουν. Και μην κολλάς, αν δε θέλω σχόλια σε ένα κείμενο, τα κλείνω (όπως έχω κάνει και στο παρελθόν).

Anonymous said...

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Μετά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η οποία βασιζόμενη στην ελευθερία της έκφρασης, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, δεν απαγόρευσε την ίδρυσή του, η Ολλανδική Κυβέρνηση αναγνώρισε και επίσημα το νεοϊδρυθέν Κόμμα των Παιδοφίλων (PNVD).

Σας προκαλώ και σας προσκαλώ να επισκεφτείτε την πιο κάτω σύνδεση και να ψηφίσετε ενάντια σε αυτή την απόφαση βδέλυγμα.
Επίσης σας παρακαλώ να μεταβιβάσετε σε όσους περισσότερους μπορείτε την πιο κάτω σύνδεση ούτως ώστε να γίνουμε πολλοί να γίνουμε χιλιάδες !!

http://brexmother.blogspot.com/2006/10/pnvd.html#links

dianathenes said...

Οταν άρχισα να κοιμάμαι πιο νωρίς κατάλαβα ότι άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου.

Thrass said...

Ντιάνα, εγώ δε νομίζω ότι θα έχω τέτοιου είδους αποκαλύψεις. Αλλά έχεις δίκιο ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα αλλάζει με την ώρα τής ημέρας, αν εννοείς κάτι τέτοιο.

thas said...

Λοιπόν αναρωτιέμαι ακόμα αν μ' άρεσε ο δίσκος, δεν μ' άρεσε...Όποτε ξεφυλλίζω τη δισκοθήκη και περνάω από πάνω του σκέφτομαι για ένα υποκλάσμα του κλάσματος του δευτερολέπτου: αυτούς τελικά δεν τους ξέρω!

Thrass said...

Thas, σαν άλμπουμ θεωρώ ότι οι Husker Du ποτέ δεν ξεπέρασαν το "Zen Arcade". Ούτε με το "Warehouse: songs and other stories", που προτιμούν οι περισσότεροι (και που θεωρώ μετριότατο), ούτε με το με το "New Day Rising" που αναφέρω εδώ.
Έχει ακετές μέτριες στιγμές. Αλλά υπάρχουν και τα διαμαντάκια: το ομώνυμο, το Girl who lives on heaven hill, το Powerline... Ειδικά όποτε ακούω το ομώνυμο κομμάτι, τα φωνητικά μού σχίζουν την ψυχή.

Thrass said...

Και επιπλέον θεωρούνται οι πρώτοι που πάντρεψαν το πραγματικά-άσχημο-punk με τη μελωδία. Δεν ξέρω αν, λέγοντας αυτό, ρίχνουμε κάποιον άλλο, αλλά είναι το ιστορικό σημείο αναφοράς, όπως και να το κάνουμε.

thas said...

Ο δίσκος ήταν στους 10 καλύτερους του έτους, για κάποιους ο καλύτερος. Αλλά ζήταγα πάντα κάτι πιο εκστατικό, καταλαβαίνεις, πιο μεταμορφωτικό της πραγματικότητας.

Μαζί σου (με τα σχόλιά σου δηλαδή) έχω την αίσθηση πως αυτοί οι ξεχασμένοι ήχοι έρχονται πάλι στην επιφάνεια, διεκδικώντας μια (γρήγορη έστω) επαν-ανακάλυψη. Για να είμαι δίκαιος, εγώ τους έχω ξεχάσει, δεν έχει γενική ισχύ η παρατήρηση...

Thrass said...

"Αλλά ζήταγα πάντα κάτι πιο εκστατικό, καταλαβαίνεις, πιο μεταμορφωτικό της πραγματικότητας."

Νομίζω πως καταλαβαίνω τι λες. Αν πράγματι καταλαβαίνω, τότε αυτήν την ανάγκη την καλύπτω με συγκροτήματα όπως Sonic Youth, Godspeed You Black Emperor κλπ.
Οι Husker Du είναι άλλη κατάσταση, τελείως (άλλωστε, όπως και να το κάνουμε, είναι punk συγκρότημα! Η ποίηση στο στίχο και η πίκρα στα φωνητικά ίσως πρέπει να θεωρηθούν bonus?).